Indië

In Nederlands-Indië werd mijn moeder geboren. Dat was in 1909 en haar naam was Juliana Bernardina Lodewika (Juultje) Pieters. Dat gebeurde op het eiland Banka in de plaats Muntok waar haar vader, Hendricus Casimirus (Henri) Pieters, als Verificateur bij de In- en Uitvoerrechten en Accijns werkte. Ook zijn vader had dat beroep.

 

 

Henri Pieters (1866-1942)

Deze foto van de nog jonge familie Pieters-Goos is vermoedelijk gemaakt ca. 1898 bij hun woning in Medan, op het eiland Sumatra. Henri staat op de trap, zijn vrouw Elisabeth (Betsy) Catharina Johanna Goos met dochtertje Beppie (geb. 1896) en daarvoor op de grond dochtertje Willy (geb. 1897).

Eerder hadden zij gewoond in Toeban op Java. Daarna was hij dus werkzaam in Medan (op Sumatra), toen Meester-Cornelis (op Java), daarna Keboemen (Java), Tjilatjap (ook Java), en Muntok (op het eiland Banka) in 1909.

Deze foto uit 1915 toont de familie vlak voordat zij naar Nederland terugkwamen. Dat was een gevaarlijke en lange boottocht in 1916, tijdens de Eerste Wereldoorlog. Om Zuid-Afrika en Schotland heen, waarna ze in Noorwegen aan land konden gaan.

Een zuster van mijn moeder, Elisabeth Johanna Wilhelmina (Beppy) Pieters, (geb. 1896), op bovenstaande foto Betsy genoemd, trouwde begin 1916 in Soekaboemi met Anton Dieckman (geb. 1884). Hij was werkzaam op de suikerfabriek Tjomal in Pekalongan.

Zij kregen twee kinderen: Lizzy en Boy.

De beide families Pieters en Dieckman waren verwant aan elkaar; zij hadden dezelfde overgrootvader: Pieter Egberts Pieters (geb. 1799). 

De enige zus van opa Pieters, Hendrica Maria (Rika) Pieters (geb. 1864), trouwde in 1886 te Soerabaja met Jacobus Henricus (Ko) Meerwaldt. Hij was een zendeling van de Rijnse Missie op Sumatra, eerst te Sibolga later te Pansoer Napitoe (bij het Toba meer). Zij kregen twaalf kinderen. Van hen stamt een grote familie Meerwaldt.

  

Opa Goos, Dirk Goos, werd na zijn militaire dienst bij de Marine benoemd tot beheerder van de tijdbal te Batavia. Dat was een onderdeel van het meteorologisch observatorium aldaar en was bedoeld voor zeelieden hun instrumenten konden ijken op de juiste tijd. Een ingenieus systeem.

De tijdbal zelf was meestal een geverfde houten of metalen bol die elke dag door Dirk gehezen werd waarna hij hem om exact twaalf uur naar beneden liet vallen. Zeelieden konden daarmee hun uurwerken en chronometers gelijkzetten en door middel van een exacte tijdmeting de precieze lengtegraad bepalen ten opzichte van een plek waarvan deze reeds bekend was.

 

 


De vader van Opa Henri Pieters, Johannes Hendrik Pieters (geb. 1836) was eerst zeeman, maar ging later werken als verificateur bij de In- en Uitvoerrechten en Accijns. Hij kwam met zijn gezin naar Semarang in Indië. Dat was in 1872. Zijn vrouw, Wilhelmina Smit, is daar overleden; zij werd slechts 51 jaar.


Klik hier voor de genealogie PIETERS

Reageren is niet mogelijk